Ян Таировский. Пять остановок

Вновь по мобилке звоню:
- Муж на работу пошёл?
Вышел я на авеню-
Скуку сотру в порошок!

Вся ты - в моей судьбе.
Видеть тебя я рад.
Пять остановок к тебе,
Пять остановок назад.

Едет троллейбус уже.
Сегодня я - на коне!
Пять остановок - к душе,
Радость дарящей мне.

В троллейбусе - шум и гам,
А я лелею мечту:
Пять остановок - к ногам,
В которые я упаду.

ПЯЦЬ ПРЫПЫНКАЎ

Ізноў табе тэлефаную:
- Муж на працу пайшоў?
Выйду на вуліцу тую -
Нуду сатру ў парашок!

Уся ты - у маім лёсе.
Убачыць і сёння рад.
Да цябе пяць прыпынкаў у кросе,
Ды столькі ж, калі назад.

Хуткай тралейбуснай каляёй.
Сёння нібы на каню!
Пяць прыпынкаў - да душы тваёй,
Радасць мая, не маню.

У тралейбусе - шум і гам,
А я пешчу: усё мне аднаму
Пяць прыпынкаў - к тваім нагам,
Як толькі я іх абдыму.


Рецензии